Dit heerlijke betoog voor het lezen van (klassieke) verhalen met kinderen heb ik enorm graag gelezen! En wel hierom…

De liefde voor verhalen spat er in het hele boek af. Een boek is een kunstwerk waar je tijd voor neemt. De verbeelding in verhalen maakt het gewone leven draaglijker. En het doorgeven van verhalen is een taak in de opvoeding van kinderen. Mooi toch!

Martin Bootsma vergelijkt het wood wide web (ondergronds netwerk dat bomen en planten met elkaar verbindt) met de manier waarop klassieke verhalen verderleven in hedendaagse herwerkingen. Nieuwe verhalen bouwen voort op wat generaties voor ons hebben bedacht. ‘Klassieken’ verdienen dan ook een plekje.

Het recept voor goed leesonderwijs is eigenlijk simpel: een lezende leerkracht met liefde voor verhalen, tijd om samen in een boek te duiken en om vertraagd, opmerkzaam te lezen en ruimte om te praten en reflecteren over gelezen verhalen. Deze aspecten worden soms wel eens vergeten maar gaan eigenlijk naar de kern van goed leesonderwijs. Dankjewel Martin Bootsma om mijn ‘bril’ op wat goed leesonderwijs is op te poetsen!